Nowe strony:
- Pocztowe kody Łódź
- Pranie dywanów Warszawa
- Schody drewniane Poznań
- Samba i inne tańce
- Serwis komputerowy Warszawa
- Złoty Potok
- Kotły węglowe Kraków
- Fotografia ślubna w Lublinie
- Przeprowadzki mieszkań
- Lampy Italux
- zapalarki
- Zegarki Fossil
- Siatki ogrodzeniowe
- przeprowadzki Jaworzno
- zakład pogrzebowy Lublin
- Granit Kraków
- postarzanie drewna
- sprzedaż dzianin
Złoty Potok 21-08-2011, 01:23
Złoty Potok to osada rolnicza w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Janów w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej w sąsiedztwie drodze wojewódzkiej nr 793. Do 1952 roku istniała wspólnota Potok| Złoty. W latach 1975-1998 teren zabudowany należała administracyjnie aż do województwa częstochowskiego. Początki osadnictwa w miejscowożsi Złoty Potokponad Wiercicą datuje się natychmiast na VIII w., podczas gdy powstało twierdza „Osiedle Wały” o powierzchni blisko 18 tys. m². Pierwsza postscriptum o wsi Prąd pochodzi z 1153 roku. W 1298 roku Bartosz spośród rodu Odrowążów ufundował tępy dom modlitwy parafialny. Już w połowie XV w. w Potoku stał świątynia niechybny, wypełniony w stylu gotyckim. Na przestrzeni wieków był jego osoba nieraz przebudowywany; aktualnie jest budowlą bezstylową. W bocznej, neogotyckiej kaplicy Krasińskich, pochowana jest Elżbietka, potomek żeński Zygmunta, oraz dodatkowo jego wnuk, Karol Roger hrabia Raczyński. Tuż w środku wywierzyskowymi źródłami Wiercicy (Źródła Zygmunta tudzież Elżbiety) znajduje się pstrągarnia, założona (jako jedna z pierwszych w Europie) w 1881 roku, na wskazówka hr. Edwarda Raczyńskiego. Zaprojektował ją Michał Girdwoyń. Za pstrągarnią oraz Stawem Zielonym (zwanym oraz „Snem Nocy Letniej”) znajduje się zabytkowy młyn hydrologiczny „Kołaczew”. Powstał na początku XX w.; został odbudowany po pożarze w 1928 r. Młyn znajduje się na szlaku architektury drewnianej zbrojny. śląskiego. Na miejscu obecnego pałacu od momentu XVI w. istniał dwór, prawdopodobnie obronny, zwany Zameczkiem. Przy użyciu multum lat nieremontowany popadł w ruinę a na początku XIX w. nie nadawał się już aż do zamieszkania. Kolejni właściciele wznieśli z tej przyczyny tuż nieopodal w 1829 r. klasycystyczny dwór. W połowie XIX w. fortuna odkupił a podniósł spośród upadku generał Wincenty Krasiński.